Μαθηματικά: Βοηθητικό υλικό για την πρώτη σχολική ηλικία

 Γράφει η Παπαδοπούλου Ειρήνη

Κοινωνική Λειτουργός με εξειδίκευση στην ειδική αγωγή

Καλημέρα!!Ελπίζω να είστε καλά και να προσαρμοστήκατε όσο μπορείτε στις καινούριες υποχρεώσεις αυτής της σχολικής χρονιάς!

Σήμερα θα μιλήσουμε για υλικό στα Μαθηματικά που μπορεί να είναι βοηθητικό για την λογικομαθηματική σκέψη όσο αφορά παιδιά της πρώτης σχολικής ηλικίας!! Είναι καλό να θυμόμαστε πως τα παιδιά ειδικά στην πρώτη σχολική ηλικία θα πρέπει να έρχονται σε επαφή με την μάθηση βιωματικά ώστε να ενεργοποιούνται όλες οι αισθήσεις τους και να συμμετέχουν με χαρά!

Τι θα βοηθούσε λοιπόν τα παιδιά για να κατανοήσουν καλύτερα τη λογικομαθηματική σκέψη; 

• Αριθμητικές Ράβδοι

Είναι μια μέθοδος που εισάγει  το παιδί  στους αριθμούς πιάνοντας το ίδιο το χειροπιαστό υλικό και βιώνοντας το  καθώς μπορεί να μετρήσει, να ταξινομήσει, να μάθει την αξία των αριθμών και να κάνει απλές πράξεις. Να σημειωθεί πως οι ράβδοι επειδή έχουν διαφορετικά μεγέθη  και χρώματα ανάλογα μαθαίνουν στο παιδί ένα πλήθος δεξιοτήτων. Επιπλέον μπορούμε να φτιάξουμε και μόνοι μας.

Πηγή: Δραστηριότητες με Ράβδους Cuisenaire και το Kidspiration | Tools+Spaces for Learning (uth.gr)

• Ξυλάκια

Τα ξυλάκια είναι ένας οικονομικός τρόπος, ώστε το παιδί να έρθει σε επαφή με τις μαθηματικές έννοιες και να τις κατανοήσει πιο εύκολα. Τα παιδιά με τα ξυλάκια  ενεργοποιούν όλες τις αισθήσεις του και αυτο-ενεργούν! Αναζητούν, βρίσκουν και επαληθεύουν τα αποτελέσματα. Τα παιδιά εξασκούνται στην παρατηρητικότητα και δημιουργούν εικόνες. Επιπρόσθετα, μπορούν να διορθώσουν τα λάθη που κάνουν τα ίδια και να ενισχυθεί η μέθοδος της αυτοδιόρθωσης. 

• Γλωσσοπιέστρα ή αλλιώς ξυλάκια παγωτού

Χρησιμοποιούνται ακριβώς όπως τα ξυλάκια. Μπορούμε να τα χρωματίσουμε κιόλας για να τα κάνουμε πιο ελκυστικά στα παιδιά. Επιπλέον είναι ένα υλικό που μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για να φτιάξουμε κατασκευές. Τέλος, μέσα από αυτά μπορούμε να δουλέψουμε και τα σχήματα, με δημιουργική διάθεση.

• Άβακας

Ο άβακας (abacus) είναι ένα απλό αριθμοόργανο που το χρησιμοποιούμε για την εκτέλεση των βασικών πράξεων. Να σημειωθεί πως είναι από τα υλικά που χρησιμοποιούσαν οι προγονοί μας και συνεχίζουμε να τα χρησιμοποιούμε και σήμερα.

Άλλα υλικά που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για τους ίδιους σκοπούς είναι:

• Κυβάκια

• Ζάρι

Να σημειωθεί εδώ πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί και άλλο υλικό, φαντασία να έχουμε!!!

Γιατί εγώ προτιμώ αυτά;

Γιατί θεωρώ πως ενεργοποιούν όλες τις αισθήσεις, είναι ελκυστικά ως προς τα παιδιά, έχουν χρώματα και το σημαντικότερο χειροπιαστά. Το παιδί μπορεί να τα  νιώσει, να τα πιάσει, να τα επεξεργαστεί, να μάθει μέσα από το βίωμα του.

Να είστε πάντα καλά, καλή συνέχεια!!!

Πως βοηθάνε τα χρώματα τα παιδιά με δυσκολίες μάθησης ή μη

 Γράφει η Παπαδοπούλου Ειρήνη

Κοινωνική Λειτουργός με εξειδίκευση στην Ειδική Διαπαιδαγώγηση

Καλημέρα με σωματική και ψυχική υγεία!! Καλή σχολική χρονιά σε όλους σας!

Σήμερα σκέφτηκα να γράψω  ένα άρθρο για τα χρώματα και αν βοηθάνε τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες από τη δική μου σκοπιά. Θα υπενθυμίσω νομίζω για εκατομμυριοστή φορά σε αυτό το blog (τώρα που το σκέφτομαι μπορεί να είναι και παραπάνω) πως κάθε παιδί είναι μοναδικό και διαφορετικό με εξατομικευμένες ανάγκες.

Γιατί λοιπόν να χρησιμοποιήσω χρώματα στην ορθογραφία, στην ανάγνωση, στα μαθηματικά  ή στην εκμάθηση θεωρητικών μαθημάτων;

• Για να ενεργοποιήσω όλες τις αισθήσεις του παιδιού καθώς το παιδί θα θυμάται καλύτερα. Δημιουργούνται τα λεγόμενα μνημονικά ίχνη.
• Για να μάθει ευχάριστα το παιδί. Ας θυμόμαστε πάντα πως τα  παιδιά με δυσκολίες μάθησης μαθαίνουν αλλά διαφορετικά.
• Για να εμπλακεί το παιδί καλύτερα σε δραστηριότητες που τον δυσκολεύουν.
• Έρευνες δείχνουν πως είναι αποτελεσματικά στη μάθηση

Από πότε μπορεί να εισάγω τα χρώματα στην εκπαίδευση του παιδιού;

Μπορώ να τα εισάγω από την προσχολική ηλικία, εφόσον το παιδί ξέρει να ονοματίζει και να τα διακρίνει. Μπορούμε να τα εισάγουμε σε απλές δραστηριότητες πχ: Έχουμε όλα τα σχήματα και λέμε στο παιδί, ζωγράφισε τον κύκλο πράσινο, το τρίγωνο κόκκινο, το τετράγωνο μπλε. Έτσι το παιδί μέσα από όλη αυτή την διαδικασία μαθαίνει να ξεχωρίζει τα σχήματα. Αντίστοιχες δραστηριότητες μπορούμε να κάνουμε με τα γράμματα και τους αριθμούς.

Πως μπορώ να χρησιμοποιήσω χρώματα στην ανάγνωση;

• Να υπογραμμίσει το παιδί τις λέξεις κλειδιά για την κατανόηση του κειμένου
• Να διαχωρίσουν τις παραγράφους του κειμένου
• Να ζωγραφίσουν τα βασικά πρόσωπα του κειμένου και  κάτι που τους έκανε εντύπωση ή τι κατάλαβαν από την ιστορία

Εδώ είναι σημαντικό να πούμε, πως τα χρώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στην πρώτη ανάγνωση όπου μπορούμε να έχουμε συλλαβές και λέξεις και το παιδί να ζωγραφίζει με διαφορετικό χρώμα τις συλλαβές και τις λέξεις.

Πχ: Ζωγράφισε το πα με κίτρινο, το πι με μπλε, το παπί με πράσινο.

Πως μπορώ να χρησιμοποιήσω τα χρώματα στην ορθογραφία;

• Να βάζω διαφορετικά χρώματα στις καταλήξεις της ορθογραφίας όπως  ι πράσινο, η θαλασσί, ει κόκκινο. Εδώ να σημειώσω πως εισάγουμε σιγά-σιγά τα χρώματα και όχι όλα μαζί ανάλογα με το ενδιαφέρον του παιδιού. Να θυμάστε πως τα χρώματα τα διαλέγει το ίδιο το παιδί καθώς θέλουμε να τον εμπλέξουμε στη μάθηση.
• Αφού το παιδί μάθει τις βασικές καταλήξεις μετά με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να εισάγουμε και τις δευτερεύουσες όπως σιγά σιγά και την θεματική ορθογραφία.

Αυτά ήταν κάποια απλά παραδείγματα για το πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα χρώματα. Υπάρχουν άπειροί ακόμα τρόποι ωστόσο!! Φαντασία χρειάζεται!!Πχ: Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χρώματα για τη διάκριση των μερών του λόγου, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χρώματα για τα πρόσημα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χρώμα για τα γένη και τις πτώσεις και άλλα πολλά... Σύμφωνα με τις ανάγκες του παιδιού δημιουργούμε το στόχο.

Άρα από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε πως το χρώμα είναι ένα σημαντικό εργαλείο για την εγγραφή της πληροφορίας. Μην ξεχνάμε πως κάθε παιδί είναι καλό να έχει τα δικά του χρώματα χωρίς να του τα επιβάλλουμε αφού θα μάθει καλύτερα αν συμμετέχει ο ίδιος.

Οδηγίες για εκπαιδευτικούς όπου έχουν στην τάξη τους παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες

Γράφει η Παπαδοπούλου Ειρήνη

Κοινωνική Λειτουργός με εξειδίκευση στην Ειδική Αγωγή

Καλησπέρα και καλή σχολική χρονιά με υγεία, αγάπη και όμορφες στιγμές με συνεργασία όλων μας.

Σήμερα, σκέφτηκα να αναπτύξουμε ένα θέμα σχετικά με τους εκπαιδευτικούς και την αντιμετώπιση τους σε σχέση με τις  μαθησιακές δυσκολίες, καθώς η σχολική χρονιά ξεκινά.

Πριν ξεκινήσουμε θα ήθελα να σημειώσω πως ο όρος μαθησιακές δυσκολίες είναι μια ομπρέλα που περιέχει ανομοιογενές διαταραχές με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Συνήθως περιλαμβάνει παιδιά με νοητικές δυσκολίες, που εκδηλώνουν γενικευμένες δυσκολίες μάθησης,  παιδιά με συναισθηματικά ή συμπεριφοράς προβλήματα τα οποία εμποδίζουν συνολικά τη μάθησή τους, παιδιά με κανονικές ή αυξημένες νοητικές ικανότητες, που έχουν ειδικές μαθησιακές δυσκολίες στην ανάγνωση, στη γραφή ή στη λογικομαθηματική σκέψη ή ακόμα και παιδιά που έχουν μια μαθησιακή δυσκολία όπου η εμφάνισή της γίνεται σαν αποτέλεσμα μιας άλλης διαταραχή όπως αυτισμός, διαταραχή ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητα κα.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως ο εκπαιδευτικός έχει ένα δύσκολο έργο. Το πιο σημαντικό είναι όταν ξεκινήσουν τα σχολεία ο γονέας να ενημερώσει τον δάσκαλο για τις δυσκολίες του παιδιού του ή να προσκομίσει τη διάγνωση που έχει το παιδί του. Τυχόν απόκρυψη δεν βοηθάει στην αντιμετώπιση.

Τι μπορεί να κάνει ο εκπαιδευτικός λοιπόν ως προς την μάθηση για να είναι βοηθητικός;

• Προσπαθήστε να έχετε τον μαθητή κοντά σας διακριτικά και αφιερώστε του στα διαλλείματα  χρόνο για τυχόν απορίες του και για εκτέλεση των εργασιών του.
• Διαμορφώστε την ύλη ανάλογα με τις δυσκολίες του μαθητή και τροποποιείστε τις εργασίες ανάλογα με τις δυνατότητες του παιδιού. Να θυμάστε πως δεν έχει σημασία η ποσότητα των εργασιών που θα κάνει ο μαθητής αλλά το αίσθημα επιτυχίας που θα νιώσει. 
• Xρησιμοποιείστε χρώμα στις καταλήξεις και υπογραμμίστε τα σημαντικά. Πχ:  Μπορείτε να έχετε ένα διαφορετικό μαρκαδοράκι για τις καταλήξεις του ι και του η, ώστε το παιδί να θυμάται το χρώμα. Είναι σημαντικό ενεργοποιούμε  όλες τις αισθήσεις του μαθητή καθώς έτσι μαθαίνει πιο εύκολα.
• Επιτρέψτε βοηθήματα στο μαθητή  όπως βοηθήματα, λεξικά, βιβλιοδείκτες και χάρακες για την ανάγνωση ή κομπιουτεράκια για τις πράξεις.
• Προσπαθήστε να εστιάσετε στην εκμάθηση πρακτικών πραγμάτων και εξηγήστε τη χρησιμότητα τους ώστε το παιδί να αποκτήσει κίνητρο.
• Δείξτε στο παιδί τεχνικές ελέγχου για να αυτοδιόρθωνεται μόνο του. Πχ: Πριν σας παραδώσει το γραπτό του ρωτήστε αν το ξαναείδε ή βάλτε ένα σημαδάκι στο τετράδιο όπου θα επιλέξετε μαζί με το παιδί για να θυμάται πως πρέπει να το ξαναδεί.
• Αποθαρρύνετε την παπαγαλία και δημιουργήστε σχεδιαγράμματα με τα πιο σημαντικά των μαθημάτων. Με αυτόν τον τρόπο το παιδί ξεχωρίζει τα ουσιώδη από τα επουσιώδη
• Διαπιστώστε με πιο τρόπο μαθαίνει ο μαθητής και ενισχύστε τον. Μαθαίνει με κίνηση; Μαθαίνει με την ακοή; Μαθαίνει με την όραση; Εκμεταλλευτείτε τον τρόπο που μαθαίνει και αναπτύξτε τον. 

Εάν δεν το ξέρουμε ήδη πρέπει να θυμόμαστε πως τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες είναι αρκετά ματαιωμένα και αγχωμένα γιατί αντιλαμβάνονται πολλές φορές και τα ίδια πως δεν τα καταφέρνουν και παραιτούνται. 

Τι μπορεί ο εκπαιδευτικός να κάνει ως προς την αυτοπεποίθηση του παιδιού;

1. Επιβραβεύστε και εστιάστε στην προσπάθεια, χωρίς να δίνετε σημασία στο αποτέλεσμα κάθε αυτό.
2. Εντοπίστε τα δυνατά σημεία του παιδιού πέρα από τις μαθησιακές του δυνατότητες. Τα παιδιά δεν είναι μόνο μαθητές. Είναι μοναδικά πλάσματα με ξεχωριστά ταλέντα.
3. Θέστε ρεαλιστικές προσδοκίες, βάλτε μικρούς στόχους για να μην απογοητευτείτε ούτε εσείς ούτε τα παιδιά και αποφύγετε τις συγκρίσεις με τους συμμαθητές του.
4. Μην είστε επικριτικοί σχετικά με τα λάθη του παιδιού καθώς πολλές φορές αυτός είναι ο λόγος που τα παιδιά εγκαταλείπουν την προσπάθεια

Όμως, ένα άλλο σημαντικό κομμάτι είναι η συνεργασία που θα ήταν επιτακτική ανάγκη να έχει ο εκπαιδευτικός με όλους τους εμπλεκόμενους που ασχολούνται με το παιδί.

Τι μπορεί λοιπόν να κάνει ο εκπαιδευτικός ως προς την συνεργασία;

• Να έχει στενή συνεργασία με τους γονείς. Να τίθενται συγκεκριμένα ραντεβού όπου ο γονιός με τον εκπαιδευτικό θα έχει μια ανοιχτή επικοινωνία για τον μαθητή, τη συμπεριφορά του, τους στόχους του, την πρόοδο του. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως οι οι γονείς με τους εκπαιδευτικούς θα πρέπει να είναι σύμμαχοι για την εξέλιξη του παιδιού. Σε αυτό ίσως θα βοηθούσε και ένα τετράδιο επικοινωνίας όπου ο εκπαιδευτικός με τον γονιό θα είχε συχνή επαφή.
• Να έχει συνεργασία με τους θεραπευτές του παιδιού (αν υπάρχουν λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, ειδικοί παιδαγωγικοί, ψυχολόγοι). Σκοπός όσων εμπλέκονται με τα παιδιά θα έπρεπε να είναι η γενίκευση των δεξιοτήτων και αυτό θα επιτευχθεί αν υπάρχει επικοινωνία ώστε όλοι να ξέρουμε που βρισκόμαστε.
• Αποδοχή όλων των πλευρών. Αποδοχή του παιδιού, αποδοχή του γονέα όπως και το αντίστροφο. 

Χρειάζεται υπομονή και επιμονή από όλους για να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για το παιδί. 

Ας μην ξεχνάμε όπως έλεγε και η Μαρία Μοντεσσόρι πως:

Καλή σχολική χρονιά σε όλους με μικρά θαύματα!! Όλοι μαζί μπορούμε!!!

Εποπτείες: Γιατί είναι σημαντικές για όλους τους θεραπευτές

 Γράφει η Παπαδοπούλου Ειρήνη

Καλησπέρα και καλό μήνα!!

Σήμερα σκέφτηκα να ανοίξω ένα θέμα που θεωρώ πως για εμάς τους επαγγελματίες που ασχολούμαστε με ανθρώπους είναι πολύ σημαντικό.  Θα μιλήσουμε λοιπόν για την εποπτεία. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν να την ορίσουμε!

Τι είναι η εποπτεία;

Η εποπτεία είναι μεταξύ ενός θεραπευτή με εμπειρία όπου έχει γνωστικό και πρακτικό υπόβαθρο με έναν νέο θεραπευτή όπου αναπτύσσεται μια σχέση μεταξύ τους και ο έμπειρος θεραπευτής προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις του με αγάπη, καλή διάθεση, χωρίς ίχνος κριτικής και αμέριστης υποστήριξης πάντα με ενεργητική ακρόαση.

Τι δεν είναι η εποπτεία;

• Δεν είναι είδος μαθήματος όπου ο έμπειρος θεραπευτής κάνει μάθημα στον καινούριο. Υπάρχει μια ισότιμη σχέση μεταξύ των δύο όπου υπάρχει ειλικρίνεια και σεβασμός.
• Δεν είναι μασημένη τροφή, δεν θεωρούμε πως ο επόπτης θα μας λύσει τα πάντα. Ο επόπτης είναι εκεί να μας καθοδηγεί και να μας εμπνέει ώστε να δημιουργούμε νέους στόχους και να γινόμαστε παραγωγικοί.
• Η εποπτεία δεν είναι ψυχοθεραπεία, αν και κάποιες φορές μπορεί να έχει στοιχεία καθώς ο θεραπευτής αποφορτίζεται.
• Δεν δίνεται αναφορά στο κέντρο που εργάζεται ο θεραπευτής. Η διαδικασία θα πρέπει να βασίζεται στην αρχή της εχεμύθειας και ο θεραπευτής να εκφράζει ότι επιθυμεί ο ίδιος στο κέντρο που εργάζεται.

Ποια είναι τα αποτελέσματα της αποτελεσματικής εποπτείας;

• Ο θεραπευτής αναπτύσσει δεξιότητες σε όλους τους τομείς και μπορεί να εργαστεί αυτόνομα με τα κατάλληλα εφόδια.
• Βελτιώνει την ποιότητα της δουλείας του θεραπευτή
• Ενισχύει την αυτοπεποίθηση, την αυτογνωσία και την διάθεση του θεραπευτή
• Αποφορτίζει τον θεραπευτή και τον ξεκουράζει

Από τι εξαρτάται η επιτυχία της εποπτείας;

 

Σε ένα μεγάλο βαθμό εξαρτάται από την θεραπευτική σχέση που θα δημιουργηθεί ανάμεσα στον εποπτευόμενο και στον έμπειρο θεραπευτή. Θα πρέπει να θυμάται και ο έμπειρος θεραπευτής πως δεν είναι αυθεντίας και να έχει "ανοιχτές τις κεραίες του" γιατί μπορεί και ο ίδιος να μάθει μέσα από αυτήν την διαδικασία. 

Η εποπτεία θα πρέπει να βασίζεται σε αρχές όπως: Εμπιστοσύνη, εν συναίσθηση, εχεμύθεια, αγάπη, δημιουργία και φυσικά σεβασμός.

Γιατί οι θεραπευτές δεν κάνουν εποπτεία;

Κατά την προσωπική μου άποψη πάντα έχει να κάνει με το οικονομικό κομμάτι τις περισσότερες φορές καθώς ο θεραπευτής θα πρέπει να θυμόμαστε και αυτός πως αντιμετωπίζει προκλήσεις και προβλήματα όπως όλοι μας.

Η εποπτεία είναι σημαντική τόσο για τους νέους θεραπευτές όσο και για τους πιο έμπειρους καθώς όλη την χρειαζόμαστε. Ας μην ξεχνάμε πως η εποπτεία συνδέει τη φωνή του επόπτη, του εποπτευόμενου καθώς πολλές φορές και την φωνή του θεραπεύομενου.

Είναι απαραίτητο οι θεραπείες των παιδιών να συνεχίζονται το Καλοκαίρι; (Εργοθεραπεία, Λογοθεραπεία, Ειδική διαπαιδαγώγηση, Ψυχολογική υποστήριξη)

 Γράφει η Παπαδοπούλου Ειρήνη

Καλησπέρα, ελπίζω να είστε όλοι καλά!

Σήμερα σκέφτηκα να αναλύσουμε ένα φλέγον ζήτημα που κάθε χρόνο τέτοιο καιρό έρχεται στην επιφάνεια και δεν είναι άλλο από το αν πρέπει τα παιδιά να συνεχίζουν τις θεραπείες μετά το πέρας του κλεισίματος του σχολείου.

Θέλω να πω εδώ ότι κάθε γονιός είναι ο μοναδικός άνθρωπος που παίρνει την τελική απόφαση για το παιδί και θα πρέπει να γίνεται σεβαστή η απόφασή του καθώς αυτός είναι που γνωρίζει καλύτερα το παιδί του.

Από την δική μου εμπειρία θα σας πω:

• Οι θεραπείες δεν είναι μάθημα, είναι απαραίτητες για την εξέλιξη του παιδιού και πιθανή διακοπή χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του εκάστοτε θεραπευτή μπορεί να επιφέρει παλινδρόμηση και να καθυστερήσει σθεναρά την αποκατάσταση του παιδιού σε τυχόν δυσκολίες του.
• Δοκιμάζεται η θεραπευτική σχέση. Ίσως το πιο σημαντικό για εμένα. Μια διακοπή με τόσο χρονικό διάστημα αποχής θα κινδυνεύσει να χαθεί η επαφή με τον θεραπευτή.
• Οι θεραπείες συνήθως γίνονται μέσα από τα ενδιαφέροντα του παιδιού με παιχνίδι και καλή διάθεση άρα για ένα η για δύο σαραντάλεπτα την εβδομάδα το παιδί δεν θα κουραστεί αντιθέτως δεν θα χαλάσει η ρουτίνα του,  θα περνάει διασκεδαστικά το χρόνο του και θα υλοποιεί τους στόχους της θεραπείας του με αποτέλεσμα να ενδυναμώνεται για τη νέα χρονιά. (Αναρωτιέμαι μήπως κουραζόμαστε εμείς οι μεγάλοι)
• Οι θεραπείες δεν είναι σχολικό μάθημα, για αυτό δεν ακολουθεί το σχολικό πρόγραμμα το καλοκαίρι και τις αργίες.
• Το παιδί είναι πολύ πιο ξεκούραστο το Καλοκαίρι αφού δεν έχει σχολείο και μπορεί να ενσωματώσει και να απορροφήσει πιο εύκολα νέες πληροφορίες. 
• Πριν αποφασίσετε για διακοπή συζητήστε με τον θεραπευτή σας την γνώμη του. Γνωρίζει το παιδί σας, έχει καταφέρει αρκετά επιτεύγματα μαζί του και σιγουρά μπορεί να σας κατευθύνει. Πχ: Είναι προτιμότερο να αλλάξετε μέρες οι ώρες αν δυσκολευόσαστε από το να σταματήσετε ένα θεραπευτικό πρόγραμμα όπου δεν θα κάνει καλό στο παιδί σας τη δεδομένη στιγμή.

Θερμή παράκληση ότι αποφασίσετε αφήστε το παιδί να χαιρετηθεί με τον θεραπευτή, να του ευχηθεί καλό Καλοκαίρι!! Βάλτε τις βάσεις για τις σχέσεις που θέλετε να χτίζουν τα παιδιά στην ενήλικη ζωή...

Τι μαθαίνει το παιδί άραγε όταν άνθρωποι εξαφανίζονται από τη ζωή του όπου έχουν δουλέψει μαζί για ένα στόχο;

Τι μαθαίνει το παιδί όταν δεν αποχαιρετάει μια σχέση που είχε;

Πόσο ματαιωτικό είναι για το παιδί αλλά και για τον θεραπευτή;; 

Δείχνει σεβασμό απέναντι στον θεραπευτή;

Σκεφτείτε όλα αυτά!!!

Καλή συνέχεια, με όμορφες στιγμές!

Πανελλήνιες εξετάσεις: Ποιος δίνει ο γονέας ή το παιδί;

 Γράφει η Παπαδοπούλου Ειρήνη

Καλημέρα και Καλή εβδομάδα, ελπίζω να είστε καλά με σωματική και ψυχική υγεία.    

Ξαναγυρνάω κοντά σας σήμερα με ένα επίκαιρο άρθρο για τις πανελλήνιες. Οι πανελλήνιες είναι προ των πυλών και το άγχος μεγαλώνει τόσο για τους γονείς όσο και για τα παιδιά! 

Οι γονείς πολλές φορές έχουν επενδύσει τις χαμένες προσδοκίες τους στα παιδιά  και θεωρούν πως η επιτυχία ή αποτυχία των παιδιών τους  είναι ταυτόχρονα και δική τους. Θα πρέπει να κατανοήσουμε "εμείς οι σημαντικοί' άλλοι πως τα παιδιά θα πρέπει να θωρακιστούν για να γίνουνε υπεύθυνα και να διαχειριστούν την επιτυχία ή την αποτυχία. Αυτοί οι δύο όροι να σημειώσω πως είναι υποκειμενικοί για τον καθένα μας και αυτό είναι εντάξει.

Πως μπορούνε οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά σε αυτήν την απαιτητική περίοδο;

• Αποφύγετε συμβουλές όπως: "Μην αγχώνεσαι" "φάε"" κοιμήσου νωρίς" "ξύπνα πρωί να διαβάσεις" και άλλα πολλά. Αφήστε τα παιδιά να φτιάξουν το πρόγραμμα τους με βάση τις εξατομικευμένες  ανάγκες τους. Δείξτε τους εμπιστοσύνη. Αντίθετα μπορείτε να  δώσετε μια άλλη διέξοδο όταν  αισθάνεστε στρεσαρισμένο το παιδί όπως: "Σε καταλαβαίνω πως αγχώνεσαι", "Θες να συζητήσουμε για το άγχος σου"; "Πήγαινε μια βόλτα", "μίλα με τους φίλους σου", "σκέψου πως σε λίγες μέρες θα είσαι στη θάλασσα". Επίσης κάποιες φορές το να είσαι εκεί αθόρυβα για το παιδί μπορεί να είναι και αυτό που έχει πραγματικά ανάγκη. Να είστε ανοιχτοί στην διάθεση επικοινωνίας και να είστε χαλαροί να ακούσετε το παιδί σας χωρίς να το κρίνετε.

• Αποφεύγουμε τις ταμπέλες όπως: "Είσαι τεμπέλης" " Δεν θα καταφέρεις τίποτα" "Κοιμάσαι όρθιος" "Θα μείνεις μια ζωή τούβλο" "Θα κλειστώ στους τέσσερις τοίχους αν δεν περάσεις στο πανεπιστήμιο" και άλλες πολλές ταμπέλες. (Θα μπορούσα να γράφω για μέρες).  Όλα τα παραπάνω δημιουργούν άγχος στο παιδί, ρίχνουν την ψυχολογία του καθώς και την αυτοπεποίθηση του. Όμως το πιο σημαντικό είναι ότι χαλάμε τη μεταξύ μας σχέση. Αυτό που μπορούμε να πούμε είναι "Είμαι δίπλα σου", "Σε ακούω", "όλα θα πάνε καλά ότι και να γίνει" 

• Δεν χρησιμοποιούμε τη λέξη εμείς. Εμείς δίνουμε, εμείς διαβάζουμε, εμείς έχουμε άγχος, εμείς γράψαμε χάλια.. Να θυμάστε πως το παιδί τα κάνει όλα αυτά και να βάζουμε το εμείς μόνο επιπρόσθετο άγχος μπορεί να του δημιουργεί.

• Δεν συγκρίνουμε το παιδί μας ούτε με εμάς όταν δίναμε πανελλήνιες αλλά ούτε και με τα άλλα παιδιά. Το κάθε παιδί είναι μοναδικό και διαφορετικό και θα λάμψει όταν έρθει η ώρα του.

Ίσως όμως το πιο σημαντικό από τα παραπάνω είναι να μην ταυτίσουμε την αξία των παιδιών μας με την αξία των αποτελεσμάτων των πανελλήνιων. Τα παιδιά μας είναι πολλά παραπάνω από αυτό και μπορούν να βρουν τον δρόμο τους. Χρέος μας είναι να είμαστε δίπλα τους, να τα ενδυναμώσουμε και να τους δείξουμε πως η ζωή δεν τελειώνει με ένα κακό αποτέλεσμα. Προσπαθήστε να γίνεται ένας φάρος και το παράδειγμα του παιδιού. 

Καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά και καλή δύναμη στους γονείς!!Ας μην παίρνετε μετροιτίς αυτές τις μέρες τα λόγια των παιδιών!

ΥΓ: Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο σε όλα τα παιδιά και τους γονείς αλλά λίγο παραπάνω στην ανηψία  μου που είναι ίσως το πιο σημαντικό πλάσμα στη ζωή μου και στην αδερφή μου που έχουν μεγαλώσει μαζί και είναι πάντα δίπλα της!!!

   

Θεραπευτική σχέση: Η αξία της, γιατί είναι σημαντική

 Γράφει η Παπαδοπούλου Ειρήνη

Καλησπέρα, ελπίζω να σας βρίσκω όλους καλά!

Μετά από καιρό γυρίζω στο blog μου και είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό....

Σήμερα θα μιλήσουμε για την αξία της θεραπευτικής σχέσης, όπως την βιώνω εγώ..... θέλω να τονίσω πως αυτή είναι η προσωπική μου άποψη από την εμπειρία μου.

Θεραπευτική σχέση είναι η σχέση που αναπτύσσεται με ένα παιδί και τον θεραπευτή (εργοθεραπευτή, λογοθεραπευτή, ειδικό παιδαγωγό, κτλ)  μέσω ομιλίας ή παιχνιδιού. . Τα κύρια συστατικά που την διέπουν είναι αποδοχή, σεβασμός, ειλικρίνεια, εμπιστοσύνη, αγάπη αλλά και όρια. Είναι σημαντικό να δίνουμε στο παιδί χώρο να εξοικειωθεί στην αρχή και να εκφράζει τα συναισθήματά του για το πως νιώθει για την διαδικασία. Φανταστείτε πως εσείς μπορείτε να νιώθετε την πρώτη μέρα σε ένα ξένο περιβάλλον. Επίσης όσο περνάει η διαδικασία έχει αξία να ρωτάμε το παιδί πως νιώθει, να  παίρνει μέρος σε αυτήν με βάση τα ενδιαφέροντα του, ώστε να μπορεί να αξιοποιήσει το δυναμικό του και να είναι μια ευχάριστη διαδικασία για αυτό. Θεωρώ πως μόνο ένα παιδί νιώσει θετικά συναισθήματα και άνετα με τον άλλον η θεραπευτική διαδικασία θα είναι παραγωγική. Είχα ακούσει παλιότερα μια ομιλία στο tdx όπου έλεγε πως εάν παιδί δεν μας συμπαθήσει δεν μπορεί να μάθει και σύμφωνω απόλυτα με αυτό.....

Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε πως η θεραπευτική σχέση δεν είναι στάσιμη αλλάζει και παίρνει διαφορετικά χαρακτηριστικά στην δημιουργία, στην ανάπτυξη και στη διατήρηση αυτής.

Είναι σημαντικό επίσης αν κάνουμε κάποιο λάθος και εμείς οι ίδιοι  να ζητάμε συγνώμη.

Εν κατακλείδι ο θεραπευτής θα πρέπει να δημιουργεί ένα κλίμα ασφάλειας και σεβασμού, ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο το παιδί θα μπορεί να εκφραστεί ελεύθερα χωρίς να νιώθει ότι κάποιος τον κρίνει για όσα πράττει η σκέφτεται.